شمارهٔ ۱۵۳

غزلیات

دلم ز درد فراقش فغان برآورده‌ست
مرا فراق عزیزان ز جان برآورده‌ست

گل وصال امید درخت دلداران
به بخت من همه جور زمان برآورده‌ست

ز تیر غمزه‌اش ای دل حذر کنی اولی
که ترک مست ز ترکش کمان برآورده‌ست

رخش ز شرم ببرده‌ست رنگ و بوی گل
لبش به شکّر مصری زیان برآورده‌ست

میان صحن چمن قامت چو شمشادش
دمار از قد سرو روان برآورده‌ست

اگرچه نیست جهان را وفا ولیک ز بخت
جفا دو دست به کار جهان برآورده‌ست

به کام دشمن بدگو همیشه باد آنکس
که دوستان همه از دوستان برآورده‌ست

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}