شمارهٔ ۱۷۷

غزلیات

سرویست قدّ دلبر و آزاد بس خوشست
بر جویبار قامت شمشاد بس خوشست

چون بلبلان به شوق جمال و کمال گل
از عاشقان روی تو فریاد بس خوشست

ای دلبر ستمگر رعنای بی وفا
بر جان ما ز دست تو بیداد بس خوشست

آزاد گشته‌ام چو سهی سرو در جهان
دانی یقین که بنده آزاد بس خوشست

ما در غم فراق گرفتار و ممتحن
دلبر به رغم خاطر ما شاد بس خوشست

وه وه چه خوش بود به صبوحی میان باغ
واندر کنار حور پری‌زاد بس خوشست

تو پیر راه عشقی و ما عاشقان مُرید
از پیر در جهان دم ارشاد بس خوشست

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}