شمارهٔ ۳۷۶

غزلیات

تا چند نالم من در فراقت
گشتم ز دوری بی صبر و طاقت

دل شد ز دستم جان بر لب آمد
ای نور دیده در اشتیاقت

درویش مسکین در کویت آمد
راهش ندادی اندر وثاقت

مردم نگارا تا کی خدا را
طاقت ندارم من در فراقت

گفتم غمی خور حال جهان را
تا کی دهد دست این اتّفاقت

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}