شمارهٔ ۳۸۷

غزلیات

قسم خوردم نگارینا به رویت
پس آنگه بر دو زلف و خال و مویت

به طاق ابروان و چشم مستت
به زلف و عارض پر رنگ و بویت

به زلف سرکش عاشق‌فریبت
به فرقت تا قدم زآن خلق و خویت

به آب لعل شیرین شکربار
که از جان تشنه‌ام بر خاک کویت

تویی آب حیات از چشمه نوش
چو اسکندر منم مایل به سویت

مزن زین بیش بر چوگان زلفت
چون من افتاده‌ام در پا چو گویت

جهانبانا یقین دانی که عمریست
که من جان می‌دهم در آرزویت

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}