شمارهٔ ۵۹۸

غزلیات

ز باد صبح حدیثی مرا به گوش آمد
که خیز ای دل مسکین که گل به جوش آمد

زمین ز لاله و خیری و سوسن و شمشاد
به بانگ بلبل شوریده در خروش آمد

چو جام باده به بستان دمید و گل بشکفت
ز چارسوی چمن، های و هوی نوش آمد

بگیر گوشه باغی و دامن چمنی
مرا ز هاتف غیبی چنین به گوش آمد

مده ز دست لب جوی و قامتی دلجوی
به گوش جان من از گفته سروش آمد

گلست عارض زیبای یار و لب چون می
ز آن جهت ز دهان تو بوی نوش آمد

دلم ز هوش به در رفته بود از هجران
ز بوی عنبر زلف تو باز هوش آمد

شکست طبله عطّار در همه بازار
از آنکه لعل لبانت شکر فروش آمد

چو ناله‌ام بر دف در جهان شنید هَزار
ز شوق روی گل بوستان خموش آمد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}