جهان ملک خاتون

شعر 19 | تا رفته‌ای از بر من ای فخر کبار

تا رفته‌ای از بر من ای فخر کبار

یک ذرّه نماند بی تواَم صبر و قرار

ای مردم دیده خواب تا کی باشد

ای جان و جهان دمی سر از خواب برآر