شمارهٔ ۶۰۲

غزلیات

چون وصل در نگنجد، هجران کجاست لایق؟
آری یکی ست اینجا معشوق و عشق و عاشق

از عارض نکویان حسن تو جلوه گر شد
کآمیخت عشق عذرا، با جسم و جان وامق

ندهد خداشناسی خود ناشناس را رو
ما را به خویش بنما، یا کاشف الحقایق

آیینه جمالت، کشاف سر عالم
راز دل از جبینت، روشن چو صبح صادق

آوازهٔ اناالحق، می آید از در و بام
این پردهٔ مخالف، در گوش دل موافق

از انجذاب ذاتی، در توست روی عالم
با آفتاب تابان، هر ذره ایست شایق

خواهی حزین نبینی، این خلق مختلف را
در گوشه ای سرآور، با دلبری موافق

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}