حزین لاهیجی

غزل 121 | پی برده هر که، وادیِ دل جلوه گاه کیست

پی برده هر که، وادیِ دل جلوه گاه کیست

داند که چاک سینهٔ ما شاهراه کیست

هر کوچه ز انتظار تو، تار نظاره ای ست

هر جاده در ره تو، گریبان پاره ای ست

چون موج، سرگران گذرم ز آب زندگی

در سایهٔ قد تو،که عمر دوباره ای ست