شمارهٔ ۱۲۲

غزلیات، قصاید و قطعات

دلی که عشق حقیقی کند سرافرازش
سزد که باز نگوید به هیچکس رازش

دلا دو دیده بدوز و بغیر شه منگر
اگر ز غیرت او واقفی و از نازش

اگر سواره عشقی و طالب معراج
براق برق روش یافتی همی تازش

مدار در قفس فرشی آنچنان مرغی
که برتر است ز عرش مجید پروازش

چو عشق ساقی مجلس شود کدام خرد
شود خلاص ز صهبای عقل پروازش

رسید دوش بگوشم بعالم معنی
که هر چه بند طریق تو شد براندازش

حسین حال دل خود بکس نگفت ولیک
سرشک لعل و رخ زرد گشت غمازش

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}