شمارهٔ ۱۴۴

غزلیات، قصاید و قطعات

بوئی ز گلستان تو ما چون بشنیدیم
از خود برمیدیم و بدانسوی دویدیم

از بال و پر خویش چو کردیم تبرا
با بال و پر عشق در آن راه پریدیم

عمری چو در آن بادیه سرگشته بگشتیم
آخر بحریم حرم وصل رسیدیم

ای وای که چون حلقه بر آن در بنشستیم
وز صدر سرا بانگ درآئی نشنیدیم

چون بار ندادند و دری هم نگشادند
فریاد و فغان از دل آشفته کشیدیم

گفتند حسین از چه فغان است و خروش ست
ما خلوت خاص از پی هرکس نگزیدیم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}