شمارهٔ ۴۶

غزلیات

نی رحم ترا باین فکار است
نی بی تو مرا دمی قرار است

کی یاد کنی ز بلبل خویش
ای گُل که ترا چو من هزار است

پیشت دُر اشک مردم چشم
ساقط ز محل اعتبار است

تو عهد شکسته ای و مارا
پیمان محبّت استوار است

ای تیر کمان ابروی دوست
مرغ دل ما در انتظار است

در آینه تا نشسته نقشت
بر آینهٔ دلم غبار است

تا شانه بزلفت آشنا شد
دل چاک ز رشک شانه دار است

پرسی چو ز بیقراری ما
اسرار تو بر همان قرار است

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}