شمارهٔ ۱۵۲

غزلیات

از باده مغز تر کن و آن یار نغز جو
تا سر رود بسر رو و تا پا بپا بپو

بر نقش ما سوا خط بطلان بیا بکش
از لوح دل محبت اغیار رو بشو

یاران ز باده سرخوش و در سر ترا خمار
جامی بزن بطرف چمن نوگلی ببو

چون یاد دوست میرود اندر ملامتم
ای مدعی هر آنچه توانی بگو بگو

خاصان و عامیان همه را شور او بسر
ترسا و پارسا همه را رو بسوی او

در دیر و در حرم بکنشت و کلیسیا
در جستجوش ره سپر اسرار کو بکو

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}