شمارهٔ ۸۲۴

غزلیات

ز می توبه کردم ز مستی نکردم
نگفتم دگر گِردِ مستان نگردم

اگر بوده ام دامن آلوده از می
چو بر آبِ رز بود خونی نکردم

اگر جرأتی رفت الحمدُلله
که با آبِ رز خون مردم نخوردم

مرا توبه دادند از می پرستی
ازین پس اگر می پرستم نه مردم

میِ لعل از آن می خورم تا نسازد
به خاکِ زمرّد گیا روی زردم

بر احوالِ من هست جایِ ترحّم
ولی هر کسی نیست آگه ز دردم

نزاری به زاری به زاری نزاری
همین است و بس شیوۀ عکس و طردم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}