شمارهٔ ٨٧۶

قطعات

مرا ز خدمت عالیجناب آصف عهد
علاء دولت و دین هندوی مبارک رای

ملامت آن نفس افزود و نفرت آندم خاست
که عزم ثابت او را برفت پای از جای

نشاند بیهنرانرا بجای اهل هنر
ندید هیچ تفاوت ز کوف تا بهمای

بر آستان چنوئی اقامت چو منی
برای منصب و مالست یا برای خدای

چو این دو نیست مهیا چرا بمدحت او
زبان بهر زه درائی گشوده ام چو درای

عجب که خواجه ندانست و داند اینمعنی
کسیکه باز تواند شناخت سر از پای

که هجو نیز توان گفت و هیچ مشکل نیست
بدان زبان که بود خواجه را مدیح سرای

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}