خاقانی

غزل شمارهٔ ۲۹۵

غزلیات

سینه پُر آتشم چو میغ از تو
چهره پُر گوهرم چو تیغ از تو

روز عمرم بُدی، که چون رفتی
حاصلی نیست جز دریغ از تو

ماتم عمر رفته خواهم داشت
زان سیه جامه‌ام چو میغ از تو

رصد عشق تو جهان بگرفت
چون تمنا کنم گُریغ از تو

وه چه سنگی که خون خاقانی
ریختی نامده دریغ از تو

{{ errBoot }}

{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}