شمارهٔ ۲۷۰

قطعات

خواجه بر من درِ نیکی دربست
چه کنم لب به بدی نگشایم

نیک بد گفتن من پیشه گرفت
تا به بد گفتن او پیش آیم

حاش لله که به بد گفتن کس
من سگ‌جان لب پاک آلایم

هرچه او بیشترم بنکوهد
من از آن بیشترش بستایم

او بدی گوید و او را شاید
من نکو گویم و آن را شایم

او به من جوهر خود بنموده است
من بدو گوهر خود بنمایم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}