ابوالحسن فراهانی

غزل 54 | بس که بر دیوار و در هر لحظه افتد عکس داغ

بس که بر دیوار و در هر لحظه افتد عکس داغ

شب که شد در خانه ام صد جای می سوزد چراغ

داغ میکردم چو خون از داغ دل میریزدم

داغ گردد می کشی کش می بریزد از ایاغ