قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹ - وله فی مدح اتابک مظفرالدین سلجوقشاه

قصاید

چه نیکبخت کسانی که اهل شیرازند
که زیر بال همای بلندپروازند

به روزگار همایون خسرو عادل
که گرگ و میش به توفیق او هم‌آوازند

مظفرالدین سلجوقشاه کز عدلش
روان تکله و بوبکر سعد می‌نازند

خدای را به تو خلق نعمتیست چنان
کز او به شکر دگر نعمتش نپردازند

سزای خصم تو گیتی دهد که سنگ خلاف
از آسمان به سر خویشتن بیندازند

بلاغت ید بیضای موسی عمران
به کید سحر چه ماند که ساحران سازند؟

دعای صالح و صادق رقیب جان تو باد
که اهل پارس به صدق و صلاح ممتازند

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}