ابوالحسن فراهانی

رباعی 95 | ای خواجه به سوی حق ز دنیای مجاز

ای خواجه به سوی حق ز دنیای مجاز

چون برگردی نماند این بیشی و ناز

بنگر که دوکس چون زرهی برگردند

آنکس که بود پیش ز پس ماند باز