سعدی

شعر 66 | ای طالب روزی بنشین که بخوری و ای مطلوب اجل مرو که جان نبری.

ای طالب روزی بنشین که بخوری و ای مطلوب اجل مرو که جان نبری.

جهد رزق ار کنی و گر نکنی

برساند خدای عز و جل

ور روی در دهان شیر و پلنگ

نخورندت مگر به روز اجل