بلبل ما ناله بر آهنگ غربت ساز کرد
باغ را چون بال خود برهم زد و پرواز کرد
یوسف من! چشم پیران نیست تنها بر رهت
شوق مکتوب تو طفلان را کبوترباز کرد!
مطرب مجلس به زور نغمه آخر سرمه را
همچو خاکستر زبون شعله ی آواز کرد
جوهر ذاتی ندارد احتیاج تربیت
صورت آیینه را نقاش کی پرداز کرد
دیده ی پوشیده چون بادام در باغ جهان
از غبار صبح و دود شام نتوان باز کرد
کی تسلی می شود از سیر هندستان سلیم
گر به جنت رفت، یاد گلشن شیراز کرد
{{ metaLine }}
موردی نیست.
کتابخانهٔ آنلاین شعر فارسی است؛ هر شاعر صفحهٔ خودش را دارد و فال حافظ جداست.
از منو یا صفحهٔ فال حافظ یک غزل کامل تصادفی باز میشود.
از فهرست همین صفحه یا جعبهٔ جستجو.
{{ poet.description }}
خالی است.
موردی یافت نشد.
فال حافظ
نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.
{{ line }}
{{ card.plain_text }}
{{ falShareMsg }}
{{ line }}
{{ poem.plain_text }}
{{ easyReadI + 1 }} / {{ couplets.length }}
{{ line }}
پایین، چپ یا فاصله: بیت بعد · بالا یا راست: بیت قبل · خروج: بستن
نظرات
هنوز نظری تأیید نشده.
{{ c.body }}