شمارهٔ ۱۲۰

رباعیات

تا از تف سینه قبله زردشتیم
در عشق تو محراب هزار انگشتیم

تو فارغ و ما خویشتن از غم کشتیم
سبحان الله چگونه پشتاپشتیم