ابوسعید ابوالخیر

رباعی 92 | دل رفت بَرِ کسی که سیماش خوشست

دل رفت بَرِ کسی که سیماش خوشست

غم خوش نبود ولیک غمهاش خوشست

جان میطلبد نمیدهم روزی چند

در جان سخنی نیست، تقاضاش خوشست