ابوسعید ابوالخیر

رباعی 120 | آن مه که وفا و حسن سرمایهٔ اوست

آن مه که وفا و حسن سرمایهٔ اوست

اوج فلک حسن کمین پایهٔ اوست

خورشید رخش نگر وگر نتوانی

آن زلف سیه نگر که همسایهٔ اوست