ابوسعید ابوالخیر

رباعی 134 | گر مرده بوم برآمده سالی بیست

گر مرده بوم برآمده سالی بیست

چه پنداری که گورم از عشق تهیست

گر دست به خاک برنهی که‌اینجا کیست

آواز آید که حال معشوقم چیست