ابوسعید ابوالخیر

رباعی 156 | دایم نه لوای عشرت افراشتنی‌ست

دایم نه لوای عشرت افراشتنی‌ست

پیوسته نه تخم خرمی کاشتنی‌ست

این داشتنیها همه بگذاشتنی‌ست

جز روشنی رو که نگه داشتنی‌ست