ابوسعید ابوالخیر

رباعی 158 | سیمابی شد هوا و زنگاری دشت

سیمابی شد هوا و زنگاری دشت

ای دوست بیا و بگذر از هرچه گذشت

گر میل وفا داری اینک دل و جان

ور رای جفا داری اینک سر و تشت