ابوسعید ابوالخیر

رباعی 220 | گر غره به عمری به تبی برخیزد

گر غره به عمری به تبی برخیزد

وین روز جوانی به شبی برخیزد

بیداد مکن که مردم آزاری تو

در زیر لبی به یا ربی برخیزد