ابوسعید ابوالخیر

رباعی 268 | اول که مرا عشق نگارم بربود

اول که مرا عشق نگارم بربود

همسایهٔ من ز نالهٔ من نغنود

واکنون کم شد ناله چو دردم بفزود

آتش چو همه گرفت کم گردد دود