غزل شمارهٔ ۱۱۴ شاه نعمت‌الله ولی | کتاب غزلیات

موج است و حباب هر دو یک آب
با ما بنشین و آب دریاب

روشن بنگر که آفتاب است
آن نور که خوانیش به مهتاب

رندانه روان رَوم به هر در
تا دریابم ورا به هر باب

اسباب و مسببند با هم
آثار مسببند اسباب

هستیم همه محب و محبوب
محبوب چو ما بجو ز احباب

با ساقی باقی خرابات
رندانه و عاشقانه بشتاب

پیغام خوشی ز نعمت الله
مستانه ببر به سوی اصحاب