دیوان شاه نعمتالله ولی
صفحهٔ ویژهٔ دیوان شاه نعمتالله ولی در فرم نو.
سید نورالدین نعمتالله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمتاللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.
این دیوان در 9 بخش سازمان یافته است.
بخشهای دیوان
- قصاید — 35 گفتار
- غزلیات — 1564 گفتار
- ترجیعات — 4 گفتار
- قطعات — 134 گفتار
- مثنویات — 85 گفتار
- رباعیات — 321 گفتار
- دوبیتیها — 270 گفتار
- متفرقات — 5 گفتار
- مفردات — 283 گفتار
نمونه اشعار
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱ — از تتق کبریا صورت لطف خدا / بسته نقابی ز نور روی نموده به ما
- غزل شمارهٔ ۱ — هر چه گفتم عیان شود به خدا / پیر ما هم جوان شَود به خدا
- ترجیع اول — تا لوای حیدری بر طارم خضرا زدند / کوس غرّش بر فراز عالم اعلا زدند
- قطعهٔ شمارهٔ ۱ — قرب صدسال عمر من بگذشت / قصد موری نکرده ام به خدا
- شمارهٔ ۱ — خوش بگو ای یار بسم الله بگو / هرچه می جوئی ز بسم الله بجو
- رباعی شمارهٔ ۱ — ای آنکه طلب کار خدایی به خود آ / از خود بطلب کز تو خدا نیست جدا
- دوبیتی شمارهٔ ۱ — سر محبوب را مکن پیدا / گرچه پیداست در همه اشیا
- هو علی — ظاهر و باطن ار کنی طاهر / پاک باشی به باطن و ظاهر
- شمارهٔ ۱ — ابداً مرغ عقل اگر پرد / ره به خلوتسرای او نبرد
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲ — تا ز نور روی او گشته منور آفتاب / نور چشم عالمست و خوب و درخور آفتاب
- غزل شمارهٔ ۲ — نعمت الله است دائم با خدا / نعمت از الله کی باشد جدا
- ترجیع دوم — در موج و حباب و آب دریاب / آن آب در این حباب دریاب
- قطعهٔ شمارهٔ ۲ — چون مرا درخواب کردی روز و شب / روز و شب درخواب می بینم تو را
- شمارهٔ ۲ — چشم ما تا عین او را دیده است / در نظر ما را چو نور دیده است
- رباعی شمارهٔ ۲ — درویش عزیز پادشا شد به خدا / وارسته ز فقر و ز غنا شد به خدا
- دوبیتی شمارهٔ ۲ — در ازل زنده کرد او دل ما / دیده زنده دلی ما آنجا
- در ذکر نام بعضی از مشایخ — شیخ ما کامل و مکمل بود / قطب وقت و امام کامل بود
- شمارهٔ ۲ — از ازل تا ابد دمی باشد / داند آن کس که همدمی باشد
- قصیدهٔ شمارهٔ ۳ — از نور روی اوست که عالم منور است / حسنی چنین لطیف چه حاجت به زیور است
- غزل شمارهٔ ۳ — عارفی کو بُود ز آل عبا / خواه گو خرقه پوش و خواه قبا
- ترجیع سوم — ای به مهرت دل خراب آباد / وز غمت جان مستمندان شاد
- قطعهٔ شمارهٔ ۳ — فیضی که به تو رسید از ما / آن رحمت حق شناس ما را
- شمارهٔ ۳ — یک حقیقت در دو مظهر رو نمود / دو نمود اما حقیقت دو نبود
- رباعی شمارهٔ ۳ — علمی که تو را پاک کند از من و ما / ماء القدسش نام کند مرد خدا
- دوبیتی شمارهٔ ۳ — از صفات خود اگر یابی فنا / حضرت باقی تو را بخشد بقا
- تحقیق رباعی شیخ ابو سعید ابوالخیر علیه الرحمة و الغفران — یک بوسه سلیمان به لب آصف زد / در وقت وفات
- شمارهٔ ۳ — از بعد علی است یازده فرزندش / بر جای رسول نعمت الله ولی است
- قصیدهٔ شمارهٔ ۴ — مرد مردانه شاه مردان است / در همه حال مرد مردان است
- غزل شمارهٔ ۴ — ما به عین تو دیده ایم تو را / وز همه برگزیده ایم تو را
- ترجیع چهارم — آفتابی درآمد از در و بام / گشت روشن سرای جان به تمام
- قطعهٔ شمارهٔ ۴ — دردمندی فقیر اگر یابی / به کرم درد او دوا فرما
- شمارهٔ ۴ — صورت ما پرده دار او بود / معنی ما حاجت نیکو بود
- رباعی شمارهٔ ۴ — دریاب تو این قول حکیمانهٔ ما / آنگه بخرام سوی میخانهٔ ما
- دوبیتی شمارهٔ ۴ — به نور غیب روشن شد دل ما / منور شد به نورش منزل ما
- و من کلامه — آن کیست که سر مست به بازار بر آمد / آن جان جهان است
- شمارهٔ ۴ — از تو فربهی طلب نکنیم / لاغری فربهی طلب نکنیم
نظرات
هنوز نظری تأیید نشده.
{{ c.body }}