غزل شمارهٔ ۱۲۶ شاه نعمت‌الله ولی | کتاب غزلیات

موج است و حباب هر دو آب است
آبست که صورتاً حباب است

روشن بنگر که آفتابی
بنموده جمال و مه نقاب است

صورت دیدی و ماه گفتی
معنی بنگر که آفتاب است

مستیم و خراب در خرابات
معمور خوشی چنین خراب است

در جام جهان نما نماید
جامی ز شراب پر شراب است

بحریم و حباب و موج جوئیم
این مائی ما به ما حجاب است

قولی که حدیث سید ما است
می‌گو که خلاصهٔ کتاب است