ابوسعید ابوالخیر

رباعی 294 | آن رشته که بر لعل لبت سوده شود

آن رشته که بر لعل لبت سوده شود

وز نوش دهانت اشک آلوده شود

خواهم که بدین سینهٔ چاکم دوزی

شاید که ز غمهای تو آسوده شود