غزل شمارهٔ ۱۹۴ شاه نعمت‌الله ولی | کتاب غزلیات

منزل صاحبدلان صُفّهٔ صدق و صفاست
گوشهٔ اهل نظر خلوت خاص خداست

سایهٔ آزادها بر سر کوی مغان
صومعهٔ صوفیان خانقه و جای ماست

در حرم ما در آ محرم مستانه شو
میکدهٔ عاشقان با تو بگویم کجاست

ماه من اندر سما آمده رقصان دگر
جان و دل از بهر او ذره صفت بر هواست

هر دم چشمت از آن دارمش اندر نظر
هر که چو سید ندید دیدهٔ جانش عماست