غزل شمارهٔ ۳۵۴ شاه نعمت‌الله ولی | کتاب غزلیات

در دو عالم خدا یکیست یکیست
مالک دو سرا یکیست یکیست

بر در کبریای حضرت او
پادشاه و گدا یکیست یکیست

آینه در جهان فراوان است
جام گیتی نما یکیست یکیست

دو مگو و دوئی به جا مگذار
تو یگانه بیا یکیست یکیست

موج و بحر و حباب بسیارند
آن همه نزد ما یکیست یکیست

دردمندیم و درد می نوشیم
دُرد و درد و دوا یکیست یکیست

نعمت الله یکیست در عالم
سخن آشنا یکیست یکیست