غزل شمارهٔ ۳۵۵ شاه نعمت‌الله ولی | کتاب غزلیات

دل ما با زبان یکی است یکیست
این چنین آن چنان یکی است یکیست

از دوئی بگذر و یکی می گو
حاصل دو جهان یکی است یکیست

آن یکی در کنار گیر خوشی
با همه در میان یکی است یکیست

عشق و معشوق و عاشق ای درویش
در دل عاشقان یکی است یکیست

جان و دل را به این و آن دادیم
غرض از این و آن یکیست یکیست

دلبران در جهان فراوانند
سید دلبران یکیست یکیست