ابوسعید ابوالخیر

رباعی 321 | چشمم که نداشت تاب نظارهٔ یار

چشمم که نداشت تاب نظارهٔ یار

شد اشک فشان به پیش آن سیم عذار

در سیل سرشک عکس رخسارش دید

نقش عجبی بر آب زد آخر کار