غزل شمارهٔ ۵۷۴ شاه نعمت‌الله ولی | کتاب غزلیات

هر که او را به نور او بیند
هر چه بیند همه نکو بیند

آنکه با ما نشست در دریا
عین ما دید و سو به سو بیند

روی غیری ندیده دیدهٔ ما
غیر چون نیست دیده چو بیند

هر که در آینه کند نظری
جان و جانانه روبرو بیند

چشم باریک بین سید ما
رشته یک توست کی دو تو بیند