ابوسعید ابوالخیر

رباعی 338 | در بارگه جلالت ای عذر پذیر

در بارگه جلالت ای عذر پذیر

دریاب که من آمده‌ام زار و حقیر

از تو همه رحمتست و از من تقصیر

من هیچ نیَم همه تویی دستم گیر