غزل شمارهٔ ۶۱۰ شاه نعمت‌الله ولی | کتاب غزلیات

توحید و موحد و موحد
این جمله طلب کنش را حمد

یک فاعل و فعل او یکی هم
گه نیک نماید و گهی بد

خمخانه و جام و ساقی ما
می جوی ولی ز مجلس خود

هر چند که عقل ذوفنون است
اما بر عاشقان چه سنجد

در هر دو جهان یکیست موجود
هر لحظه به صورتی مجدد

یک حرف و معانی فراوان
یک نقطه و اعتبار بی حد

دریاب به ذوق قول سید
ای سائل کامل سرآمد