ابوسعید ابوالخیر

رباعی 372 | از قد بلند یار و زلف پستش

از قد بلند یار و زلف پستش

وز نرگس بی خمار بی می مستش

ترسا به کلیسیای گبرم بینی

ناقوس به دستی و به دستی دستش