ابوسعید ابوالخیر

رباعی 375 | دارم گنهان ز قطرهٔ باران بیش

دارم گنهان ز قطرهٔ باران بیش

از شرم گنه فگنده‌ام سر در پیش

آواز آید که سهل باشد درویش

تو درخور خود کنی و ما درخور خویش