شمارهٔ ۶۳ شاه نعمت‌الله ولی | کتاب مثنویات

گنج اسم اعظم از ذات و صفات
آشکارا کرده اندر کائنات

هر کجا کنجی است گنجی در وی است
کنج هر ویرانه بی گنجی کی است

معنی او گنج و صورت چون طلسم
در چنین گنجی بود آن گنج اسم

جام می باشد حبابی پر ز آب
نوش کن جامی که دریابی شراب

نسخهٔ اسما بجو یک یک بخوان
وحدت اسم و مسما را بدان

بی من و تو ، من تو ام تو هم منی
ور تو من گوئی و تو باشد منی

در مراتب آن یکی باشد هزار
در هزاران آن یکی را می شمار

آن یکی در هر یکی پیدا شده
قطره قطره آمده دریا شده

اسم اعظم گنج و اسما چون طلسم
نعمت الله را بجو دریاب اسم

آفتابی را ببین در ذره ای
عین دریا را نگر در قطره ای