ابوسعید ابوالخیر

رباعی 457 | زآن دم که قرین محنت و افغانم

زآن دم که قرین محنت و افغانم

هر لحظه ز هجران به لب آید جانم

محروم ز خاک آستانت زآنم

کز سیل سرشک خود گذر نتوانم