رباعی شمارهٔ ۹۰ شاه نعمت‌الله ولی | کتاب رباعیات

این نقش خیال عالمش می ‌خوانند
جانی دارد که آدمش می‌ خوانند

روحی است که روح اولش می‌ گویند
چون اوست تمام خاتمش می‌ خوانند