رباعی شمارهٔ ۱۰۴ شاه نعمت‌الله ولی | کتاب رباعیات

آبست که در شیشه شرابش خوانند
با گل چو قرین شود گلابش خوانند

از قید و گل و مُل چو مجرد گردد
اهل بصر و بصیرت آبش خوانند