ابوسعید ابوالخیر

رباعی 471 | هیهات که باز بوی می می‌شنوم

هیهات که باز بوی می می‌شنوم

آوازهٔ های و هوی و هی می‌شنوم

از گوش دلم سِرّ الهی هر دم

حق میگوید ولی ز نی می‌شنوم