رباعی شمارهٔ ۱۴۷ شاه نعمت‌الله ولی | کتاب رباعیات

بودش به کمال خویش بودم بخشید
لطفش به کرم شهد شهودم بخشید

او طالب من که ظاهرش گردانم
من طالب او که تا وجودم بخشید