رباعی شمارهٔ ۱۷۵ شاه نعمت‌الله ولی | کتاب رباعیات

ممکن ز وجود هستی ای دارد و بس
نقشی ز خیال خویش می آرد و بس

بلبل ز گلشن نسیم بوئی یابد
یعنی رخ خود به خار می خارد و بس