رباعی شمارهٔ ۱۷۹ شاه نعمت‌الله ولی | کتاب رباعیات

بردار نقاب و می نگر آن رویش
دانی که نقاب چیست یعنی مویش

موئی ز سر زلف نگارم به کف آر
آنگه بنشین و خوش خوشی می بویش